Deze handeling aan het einde van de winter voor de vijgenboom kan ervoor zorgen dat u een tweede oogst mist die velen niet kennen
© Yesc.nl - Deze handeling aan het einde van de winter voor de vijgenboom kan ervoor zorgen dat u een tweede oogst mist die velen niet kennen

Deze handeling aan het einde van de winter voor de vijgenboom kan ervoor zorgen dat u een tweede oogst mist die velen niet kennen

User avatar placeholder
- 23/02/2026

Een zachte kilte vult de tuin zodra de ochtendmist optrekt. Op de lege takken van een oude vijgenboom glinstert vocht, als kleine spiegels in de vroege zon. Toch schuilt in deze stille periode een verrassende kans die veel mensen ongemerkt laten liggen. Nog voordat het voorjaar alles wakker kust, speelt zich een onzichtbare strijd om energie af—rond deze tijd neemt een simpel, bijna achteloos gebaar opeens grote waarde aan.

In de vroege ochtend, tussen kale takken

De lucht is scherp. De grond bij de voet van de vijg blijft nog koud, maar diep in het hout zelf roert een trager leven. Op het eerste gezicht lijkt de boom te slapen. Toch klopt er iets anders vanaf eind februari. Terwijl veel mensen wachten tot ze knoppen zien zwellen, vergeten ze hoe belangrijk juist de onopvallende rust is. Hier, in de winterse stilte, ligt het moment om te stekken.

Sluimerende energie onder de bast

De vijgenboom verzamelt gedurende de winter reserves. De sapstroom, onzichtbaar maar aanwezig, zet alles langzaam in gang. Er zijn nog geen bladeren die om voedingsstoffen vragen. In plaats van verspreiding naar de buitenwereld, blijft de opgebouwde energie dicht opeen gepakt in het hout. Dit zorgt ervoor dat als nu een tak wordt gekozen en gestekt, de kracht direct naar de wortelvorming stroomt.

Wie het ideale moment overslaat en wacht tot de knoppen breken, merkt plots dat bladeren sneller uitlopen maar de wortels achterblijven. De energie die oorspronkelijk klaarlag voor groei, wordt dan verdeeld, nooit meer zo efficiënt als in de sluimer van de winter. Stekken vraagt geen aankoop, zelfs geen tuin: een pot, een beetje verzorging volstaat.

Het geheim van de juiste tak

Stekken lijkt eenvoudig – zolang je weet waar je op moet letten. Het oog valt op een rechte tak van vorig jaar, stevig maar niet langer glanzend groen. Grijsbruin, de dikte van een potlood, met drie of vier zichtbare knoppen. Het hout is nu zo stevig dat het snijden een vlak, bijna droog geluid geeft. Een schone snoeischaar volstaat. De basis wordt horizontaal net onder een knop gesneden, de top schuin net boven de laatste knop.

Wat overblijft heeft een simpele logica: onder plat, boven schuin, nooit verwisselen. Groen, zacht jong hout wordt gemeden, dat bederft nog onder je handen.

Van snede naar nieuwe boom, ook op balkon

Een luchtig mengsel van potgrond en rivierzand zorgt voor doorlatendheid—de stek mag niet verdrinken. Diep weggezet in de pot, tot twee derde of zelfs driekwart, zodat één knop nog net boven de aarde priemt. Met een zachte druk wordt het mengsel aangedrukt, daarna volgt een bescheiden slok water. Geen overvloed, geen dorst.

Een halve, transparante plastic fles als stolp maakt van een gewone pot een kleine kas. Hier circuleert lucht en blijft de vochtigheid stabiel. Sommige mensen verwachten nu direct wortels, maar de eerste bladeren verraden weinig. Stekken draait om geduld. Pas tegen het najaar krijgt de jonge plant een plaats in volle grond of een grotere pot.

Herhaling van het origineel, kans op dubbel fruit

De nieuwe boom draagt exact dezelfde eigenschappen als zijn donor: soort fruit, groeikracht en zelfs het ritme van de oogst. In het zuiden van het land kiezen ervaren liefhebbers vaak voor bifere rassen: twee oogsten per jaar lijken een weelde. In noordelijker gebieden is één enkele, zekere oogst soms betrouwbaarder.

Het bijzondere is dat stekken de boom als het ware terugzet naar zijn beginstadium—een reset, met nieuwe kansen. Wie nu handelt mist niet snel de belofte van een tweede oogst, zolang het moment niet voorbij wordt gelaten.

Tussen geduld en herhaling

Waar in de zomer alles haast heeft, lijkt winter traagheid op te leggen. Toch zit er onder die oppervlakkige stilstand juist snelheid verscholen; wie stekt in deze slapende weken, profiteert van het verzamelde potentieel in de tak. Zonder veel moeite, soms zelfs op een balkon, ontstaat zo een nieuwe boom waarvan het lot nagenoeg vastligt: dezelfde smaak, dezelfde kracht, dezelfde belofte als zijn voorganger.

Op het einde van het seizoen wordt duidelijk wat het verschil is tussen afwachten en op het juiste ogenblik handelen. Stekken in de winter geeft een voorsprong die door weinig wordt opgemerkt, maar in de late zomer lonen kan opleveren—een tweede oogst, uit dezelfde vorm, gratis herhaald.

Image placeholder

Met 47 jaar ervaring in journalistiek, deel ik graag praktische tips en culturele inzichten die het dagelijks leven verrijken.

Plaats een reactie