Een raam met vegen, de avondzon die net wat minder fel naar binnen schijnt. Iemand schuift een stoel opzij, stapt op kousenvoeten om een emmer water. Elders klinkt gedempt het lawaai van een stofzuiger, of het zachte gekletter van een vork in de gootsteen. Een huis is bijna nooit stil, zelfs niet als het huishouden even wordt uitgesteld. Toch is er altijd die éne taak waar men het liefst zo lang mogelijk omheen loopt — tot het écht niet meer anders kan.
Een gedeelde taak, andere gevoelens
Huishouden is als het weer: onvermijdelijk, soms drukkend, soms helder. Wie samen onder één dak woont, deelt niet alleen muren en een keukentafel, maar ook het stof en de vaat. Niet ieder gezinslid draagt dezelfde last, maar vandaag ligt de verdeling anders dan vroeger. Kinderen worden vaker betrokken, al vindt niet iedereen zijn taak even zwaar.
Ouders wijzen wel eens op het belang van samen de handen uit de mouwen steken. Toch zijn dat vaak woorden die tegenzin niet helemaal weten te temmen; de gezichten spreken boekdelen wanneer de beurt is aan de lastigste klus.
Glazen wassen: het dolgedraaide doekje
Er bestaat een klus die nauwelijks enthousiastelingen kent: het wassen van de ramen. Glazen wassen blijkt voor verreweg de meeste mensen – zes op de tien Belgen – de minst geliefde opdracht. Het kost tijd, vraagt aandacht en leidt zelden tot het perfecte resultaat waar men op hoopt.
De lichtval verraadt altijd wel een streepje. Buiten peuteren aan aangekoekt vuil, binnen oppassen voor water op het parket. Toekijken hoe een andere huisgenoot zich aan het geknoopte trekkerdoekje waagt, brengt meestal meer opluchting dan schuldgevoel.
Strijken: haast en kreuk
Vooral wie even snel een overhemd uit de kast wil pakken, kent de teleurstelling van een rimpeltje te veel. Strijken wordt zelden als ontspannend gezien. Bij mannen geldt het zelfs als de minst populaire taak. Het is niet het soort werk waar men voor in de rij staat. Alles verloopt traag. Een muziekje bij het strijkijzer verzacht het alles net niet.
Verschillen tussen regio’s, dezelfde weerstand
Waar je woont, kleurt je ongenoegen. In het zuiden houdt men nog minder van afwassen, terwijl in de hoofdstad het vullen van de vaatwasmachine wordt doorgeschoven. Elders klinkt het zuchten wanneer het toilet aan de beurt is, of als de bedden fris moeten worden opgemaakt.
Ondanks deze verschillen blijft het uitstelgedrag opmerkelijk universeel. Ieder huisgezin kent de kleine competities: wie doet wat, en wanneer precies? De weerstand tegen huishoudelijk werk is van alle tijden, al is de balans vandaag opener dan ooit.
Voldoening achteraf
Er is een beloning, die niet altijd luid wordt uitgesproken. Het heldere raam, het gladde overhemd, de frisse badkamer — ze brengen een bepaalde rust. Wie de taak met frisse tegenzin verricht, merkt vaak pas ná afloop dat het toch de moeite loonde. Het huishouden zal nooit een wedstrijd worden waar iedereen vrijwillig aan begint, maar het vormen van een schoon huis blijft een gezamenlijke, soms tegenstribbelende, gewoonte.
Zo schuiven we met elkaar door het leven, tussen het poetsen, wassen en terwijl de zon opnieuw haar weg vindt door de smetteloze ramen.
